Sponge Bob'a aşığım.

Henüz 17 yaşında ömrünün baharında. Her genç gibi o da eğitim sisteminin mağduru. Sanal ortamlarda stres atmaya çalışan, bilgisayar karşısında film izleyen, yemek yiyen, ders çalışan, oje süren, müzik dinleyen, arkadaşlarıyla mesajlaşan, bazen hayallere dalan, umutlu, mutlu, huzurlu, sevimli, şapşal ama heep mi hep gülen biri...

Eger istesem simdi oturup duzinelerce cumle yazabilirdim buram buram sen kokan. Eger istesem kitapligimin en alt rafinda mavi kapagi tozlanmis kutudan fotograflarimizi cikartip, anilarimizla konusabilirdim hic usenmeden. Fakat bunlarin hic birine gerek yok ki sevgilim. Tek bir kelime duygularima anlatmama yeter de artar. Kisacasi “ozledim” sevgili, hem de cok ozledim…

Hoş :)

Hoş :)

(Source: flickr.com, via kessesinivesarilbana)

cikisagel:

Bunu binlerce kere rebloglarım ben. Çünkü insanlar çok büyük dertleri var sanıyorlar. Çünkü insanlar duygusuz ve bencil. Çünkü mutlu olmayı öğrenmemiz gerek.

(Source: randomness-is-epic, via gazetekokusu)

(Source: seytantirnagi)

(Source: benc0bane, via gazetekokusu)

Aşk, filmlerdeki kadar güzel olabilmeli
yeriim

yeriim

(Source: photooverload, via kessesinivesarilbana)